|
ـ اتوريتارتيسم: سيستم حكومتي كه در آن فردي تحت الشعاع قدرت دولت قرار گيرد. ـ اتوكراسي: سيستم حكومتي است كه در آن تمام قدرت بدست زمامدار باشد. ـ اقليتها: اين اصطلاح شامل اقليتهاي نژادي، مذهبي و يا زباني ميشود كه مقيم كشوري هستند و نژاد يا مذهب يا زبان آنها با اكثريت مردم آن كشور تفاوت دارد، مانند: ارامنه، آشوريان، يهوديان، زرتشتيان در ايران امروز. ـ پارلمان: مجلس شوراي ملي، مجلس نمايندگان ملت در كشورها و ملتهاي مشروطه و جمهوري. ـ تروريسم: عقيده بر لزوم آدمكشي و تهديد و تخريب ايجاد وحشت در بين مردم براي راه انداختن حكومت و در دست گرفتن زمان دولت يا تحميل عقيده و فلسفه به جامعه. ـ دمكراسي: حكومت مردم بر مردم به وسيله مجلس نمايندگان انتخابي و تبعيت از رأي اكثريت. از زمان يونان باستان حكومت دموكراسي منتهي به شكل كامل نشده وجود داشت اما امروزه به طوري كه گفته ميشود در بعضي از كشورها وجود دارد.به خصوص پيش از انقلاب كبير فرانسه رشد چشمگيري داشته است. ـ ديپلماسي: سياست، علم سياست، حل و عقد امور ميان كشورها و ممالك خارجي. ـ سوسياليسم: يعني مرام تعديل ثروت و جلوگيري از تمركز سرمايه در دست عده معدود و سهيم ساختن مردم در منافع و مواهب اجتماعي و طبيعي و كنترل كردن دولت تمام موسسات اقتصادي به نحوي كه به نفع اكثريت باشد. البته نظريهي خوبي است ولي متاسفانه اين طوري كه بايد و شايد اجرا نگرديده. ـ كمونيسم: مسلكي است كه براي لغو مالكيت فردي و اشتراك قرار دارد. ـ سوسياليسم: يعني مرام تعديل ثروت و جلوگيري از تمركز سرمايه در دست عده معدود و سهيم ساختن مردم در منافع و مواهب اجتماعي و طبيعي و كنترل كردن دولت تمام موسسات اقتصادي به نحوي كه به نفع اكثريت باشد. البته نظريهي خوبي است ولي متاسفانه اين طوري كه بايد و شايد اجرا نگرديده |